De eerste stageweek

De eerste stageweek begon al meteen goed: vrije dag. Ironisch bedoeld natuurlijk, ik kon niet wachten om te beginnen. Het waarom vertel ik u in de volgende alinea.
These Days is een reclamebureau dat in handen is gevallen van een internationaal bureau, namelijk Wundermann. Die overname is nog niet zo lang geleden gebeurd, waardoor nu vooral de voordelen merkbaar zijn. Het netwerk stelt heel wat middelen ter beschikking, zoals vele online toepassingen als Forrester research, enz... tegen spotprijzen. Daardoor kom je als Arteveldestudentje ook wel in een heel luxueuze werkomkadering terecht.

These Days is een full servicebureau. Niet speciaal, ware het niet dat het interactie als het Ware Geloof wordt beschouwd, en als specialisatie wordt toegepast. En dat is de trend die tegenwoordig het meeste opgang kent, en waar ik mij ook geheel in kan vinden.

Genoeg lof over omkadering. De begeleiding verdient ook vermelding. Hoewel Gio Canini mijn stagementor is, kan hij in de functie van CEO van het bedrijf mijn handje niet vasthouden. Hier is het vooral de media executive die tegenwoordig de pluim op haar spreekwoordelijke hoed mag steken. Al mijn vragen worden, ongeacht de eenvoud ervan, met veel plezier beantwoord, ik mag meetings bijwonen waarvan ik veel opsteek, en er worden mij taken toegewezen die gevarieerd zijn en, tegen mijn verwachtingen in, niet louter met research te maken hebben.

Maar wat mij vooral opvalt is de werksfeer daar. Ondanks zijn 74 werknemers lijkt These Days een vrij gezellige onderneming, met een heel open collegiale sfeer. Na de interne mailing over mijn aankomst, kwamen minstens 20 collega's goeiedag zeggen. Voor een praatje zijn ze altijd te vinden, en in mijn afdeling, strategie, wordt er via een snuifje humor de sfeer er goed ingehouden.

Ik heb mij zeker nog niet berouwd om mijn keuze, ondanks het Antwerpse accent. Na vier dagen kan ik nog geen goed oordeel geven over de stage, maar als het zo doorgaat als deze week, kan ik al op zijn minst niet zeggen dat ik mij zal vervelen. Het voelt (nog) niet als werk aan, maar eerder als een kans om mij te bewijzen. En mijn begeleidster momenteel voelt op voorzichtige maar zeer redelijke manier aan wat ik aankan, wat ze mij kan geven. En dat schept vertrouwen voor het verdere leerproces dat mij ongetwijfeld een enorme surplus zal geven aan vertrouwen en kennis op vlak van interactieve media. Zoals het hoort bij een stage, dus.