Driemaal is scheepsrecht, en in de derde week kreeg ik het gesprek waar ik met graagte naar uitkeek.
En op die woensdag waren op het moment beland waarop er een kleine evaluatie kwam. Er was er ook een nodig, zodat ik ook eens wist of ik goed bezig was. En ja hoor, het valt heel goed mee. An was vrij positief, naar mijn gevoel. Mijn stagebegeleider leek daarmee tevreden, mijn promotor ook. Dus heb ik de week verdergezet met een goede gerustheid. Ik heb mijn mening gezegd, zij hebben aangeduid wat realistisch was, en wat niet. Ik heb niet het gevoel dat daar nog veel over moet verteld worden, behalve dan dat ik alweer eens heel tevreden was. Het ziet er naar uit dat ik langer op de mediacel zal blijven dan voorzien.
Verder werden nog enkele administratieve fiches uitgewisseld, en wat gepraat over de zin en onzin van social media, en gingen we weer netjes aan het werk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik herinner me van mijn eigen stages hoe spannend die evaluatiegesprekken altijd waren, en hoe groot de opluchting achteraf. Ik schrik er niks van dat ook jouw evaluatie zo bevredigend was. Het is ook wel je ding hé!
Een reactie posten